Bogaty reportaż zdjęciowy ułatwia orientację i sprawia że najtrudniejszy temat, jak: izolacja dachu, montaż bramy garażowej, tynkowanie ścian, wykonanie podwieszonego stropu, renowacja poddasza, drewniana podłoga, zakładanie okna połaciowego, docieplanie poddasza, montaż drzwi, sadzawka w ogrodzie itp. staje się zrozumiały i przystępny.
Artykuł znajduje się w numerze 1/2000 (17). Szata graficzna została zmieniona.

Faktem jest, że parkiet posiada niewielką grubość (tylko 10 milimetrów), ma niższą cenę a także inne zalety. Wysokość nadbudowy podłoża jest niewielka, przez co istnieje możliwość założenia tego rodzaju parkietu nawet wtedy, gdy drzwi lub inne elementy konstrukcyjne uniemożliwiają wykonanie klasycznego parkietu. Zaprezentowane tutaj klepki parkietowe ważą o połowę mniej niż tradycyjne, a mimo to można je wielokrotnie szlifować. W podłodze wykonanej z litego drewna tworzą się szpary spowodowane suchym powietrzem pomieszczenia. Jeżeli więc wybierze się niewielkie klepki, wtedy ilość szczelin jest co prawda większa, ale są one dużo mniejsze niż przy znacznie szerszych elementach i nie rzucają się tak bardzo w oczy. Parkiet z litego drewna można przyklejać bezpośrednio do płyt podkładowych lub jastrychu, jeżeli jest on w bardzo dobrym stanie. Do nowo wykonanego jastrychu cementowego można przykleić klepki po czterech - sześciu tygodniach. Natomiast do jastrychu wykonanego z gipsu lub anhydrytu nieco wcześniej. Dobry fachowiec powinien przed przystąpieniem do układania parkietu zmierzyć wilgotność podłoża. Także przyklejane drewno musi spełniać określone warunki, aby zapobiec ewentualnym usterkom.

Należy sumiennie przestrzegać wskazówek producenta dotyczących składowania i aklimatyzacji materiału. Pokazany tu parkiet podłogowy z litego drewna został przyklejony do cienkiej warstwy korka (2 milimetry), która poprawia izolację akustyczną podłogi i niweluje niewielkie nierówności podłoża. Płyty z korka ułożono przekątnie do linii układania parkietu w celu uniknięcia krzyżowania się spoin wzdłużnych i poprzecznych. Ponieważ cienki korek jest podatny na niewielkie odkształcenie wymiarowe, pomyślano o pozostawieniu szczelin dylatacyjnych.Układając parkiet z drewna można wybrać różne wzory: regularny i dowolny (w tym przypadku nie ma prawie żadnych odpadów, trzeba tylko unikać krzyżowania się spoin). Do klasycznych wzorów należy jodełka, chociaż możliwe są też inne sposoby układania. Poprzez wybór konkretnego wzoru można wpłynąć na wystrój pokoju, który może przybrać charakter spokojny lub bardziej dynamiczny. W wąskich pomieszczeniach preferuje się raczej poprzeczny sposób ułożenia klepek. Przy równoległym usytuowaniu płytek zaleca się taki kierunek ułożenia, aby spoina wzdłużna była zgodna z kierunkiem padania światła dziennego, wtedy spoiny nie rzucają się tak bardzo w oczy.W pomieszczeniach, które nie mają idealnie prostych kątów należy najpierw wymierzyć powierzchnię podłogową i tak ją podzielić, aby rozpocząć układanie od jednej ściany z całą klepką i zakończyć przyciętym kawałkiem po przeciwległej stronie. Układać etapami stale kontrolując W czasie przyklejania klepek należy co pewien czas sprawdzać łatą równoległość linii układania. Drobne milimetrowe nierówności szybko się sumują zakłócając piękny wygląd całej podłogi i psując efekt końcowy. Trzeba pamiętać, że korygowanie spoiną, jak w przypadku układania płytek ceramicznych, nie jest tutaj możliwe.Klej wylewany jest na niewielki skrawek powierzchni i starannie rozprowadzony zębatą pacą. Nie należy rozprowadzać go jednorazowo na zbyt dużej powierzchni, nawet gdy klej ma wydłużony czas schnięcia.

Do ręki bierze się zawsze większą ilość klepek i wciskając mocno w warstwę kleju kładzie się jedna przy drugiej, aby szczelnie do siebie przylegały. Wokół ścian, w miejscu przylegania innych okładzin podłogowych oraz przy takich elementach jak schody, rury itp. należy zachować szczelinę dylatacyjną o szerokości około 10 mm. Szczelina zostanie później zakryta listwami przypodłogowymi umocowanymi do ściany. Po ułożeniu wszystkich płytek trzeba - w przypadku parkietu mozaikowego - odczekać około jeden tydzień. Szlifowanie odbywa się w kilku etapach z coraz drobniejszym papierem ściernym, aż do uziarnienia 100. Po każdym szlifowaniu starannie odkurzyć podłogę. Potem można przystąpić do zabezpieczenia powierzchni. W pokazanym tu przykładzie nie użyto lakieru, lecz nasączono powierzchnię naturalnym olejem.

1. Na jastrychowym podłożu najpierw maty z korka tłumiące dźwięk i wyrównujące powierzchnię. Nie należy sklejać ich na...	2. ...styk (szczelina dylatacyjna), unikać krzyżowania spoin. Optymalnym rozwiązaniem jest ułożenie przekątne do kierunku klepek parkietowych.
3. Odpowiedni klej dostosowany do rodzaju podłoża nakładany jest każdorazowo niewielkimi partiami i starannie rozprowadzony.	4. Kierunek układania drewnianych klepek jest zgodny z padającym światłem dziennym. Podłogę układa się partiami.

5. Przygotować sobie stosowną ilość klepek i wciskać mocno w warstwę kleju zachowując wybrany wzór (przesunięcie o połowę)	6. Tylko w przypadku prostokątnych pomieszczeń można rozpoczynać układanie od ściany całymi klepkami. Łatą kontrolować długość lini.
7. Wokół ścian zachować szczeliny dylatacyjne. W razie konieczności przyciąć klepkę, przyklejając obciętą stroną do ściany.	8. Przycinając kawałki parkietu w obrębie drzwi lub wokół rurek z ogrzewaniem nie wolno zapomnieć o zachowaniu szczeliny dylatacyjnej.
9. Kilka etapów szlifowania z coraz drobniejszym papierem ściernym. Po każdym szlifowaniu odkurzyć powierzchnię.	10. Parkiet można zabezpieczyć lakierem, woskiem lub olejem. Tu rozprowadza się szczotką naturalny olej.